HET ERFGOED

Al eeuwenlang genieten veel mensen van erfgoed Vaeshartelt. Maar de tijd staat niet stil. In de loop der eeuwen heeft Vaeshartelt al heel wat verschijningsvormen gekend. Het stond altijd open voor veranderingen die de tijd met zich meebracht. Het bestaansrecht is gebleven.

De toekomst

Het rijke verleden vormt de basis voor een prachtige toekomst. Het is en blijft een bron van inspiratie bij het maken van onze toekomstplannen. Dat betekent niet dat we van Vaeshartelt een museum willen maken waar je alleen maar naar mag kijken. Onze toekomst ligt in het échte leven. In het beleven, het gebruiken, het genieten van.

Nieuwe wegen

We zoeken naar nieuwe wegen om historie, functionaliteit én modern hand in hand te laten gaan. Het verleden vertalen in iets heel nieuws. Dit bijzondere erfgoed willen we duurzaam in stand houden en breed beschikbaar stellen. Gasten willen we verrassen met de schoonheid en rijkdom van de buitenplaats.

TIJDLIJN

1415

Catharina van Mulcken erfde het landgoed in 1399. Het was toen een versterkte boerenhoeve met 80 ha. Landerijen, waaronder veel boomgaarden. Geen geringe bruidsschat die ze inbracht bij haar tweede huwelijk met Pierre van Cortenbach in 1415. Tot in de zeventiende eeuw zou deze respectabele familie het landgoed beheren.

1639

Toen Willem van Cortenbach in 1639 overleed, viel het landgoed ten deel aan het huis van Nassau, omdat Willem’s erfgename, de laatste Cortenbach-telg Anna Margaretha, sinds 1630 gehuwd was met Philips van Nassau. In 1668 – nadat ze weduwe was geworden van Philips – trad Anna Margaretha nogmaals in het huwelijk, dit keer met Johan Gerard van Oostrum.

1735

In 1735 ging het bezit over in handen van Rudolf Sturler, kolonel van het Zwitserse regiment. Sturler had zijn architect opdracht gegeven de versterkte boerenhoeve te ontmantelen en een landhuis in zeventiende-eeuwse stijl te bouwen. In het huidige interieur laat de trap nog de toenmalige voorkeur zien voor de Lodewijk XV- stijl.

1841

Dan komt de Maastrichtse grootindustrieel Petrus Regout in beeld, die een stevig stempel zou drukken op de geschiedenis van Vaeshartelt. Hij kocht het landgoed in 1841 voor Koning Wilem II die graag een buitenverblijf wilde in de buurt van Maastricht. Koning Willem II bracht tussen 1841 en 1848 slechts twee keer twee weken door op Vaeshartelt. Toch wordt de noordvleugel van het verblijf sindsdien aangeduid met ‘het paleisje’.

1851

In 1851 kocht de Maastrichtse industrieel Petrus Regout Vaeshartelt van Koning Willem II, voor slechts vierduizend gulden meer dan wat de koning tien jaar eerder betaald had. Dit ‘koopje’ veranderde de puissant rijke Regout in een statige residentie, waar het goed toeven was. Hij liet onder meer de prachtige rooksalon (Fumoir) bouwen en een Engels landschapspark aanleggen (tot op de dag van vandaag intact) met bomenlanen, binnentuinen, vijvers en doorkijkjes. Vaeshartelt bleef meer dan een eeuw eigendom van de familie Regout.

PROJECTEN
VAN DE TOEKOMST

Link to: OvernachtenLink to: Park